Carnavalet Müzesi

Musee Carnavalet, Paris tarihine adanmış bir müzedir ve Marais'de yan yana bulunan iki konakta yer alır: 16. yüzyılda inşa edilen ve 1655'te Francois Mansart tarafından yeniden düzenlenen Hotel Carnavalet ile komşu Hotel Le Peletier de Saint-Fargeau.

1880'de belediye müzesi olarak açılmıştır; bu da onu şehrin kendi müzeleri arasındaki en eski kurumlardan biri yapar. Kalıcı koleksiyonuna giriş, şehrin işlettiği diğer Paris Musees kurumlarıyla uyumlu şekilde 2001'den beri ücretsizdir.

Müze, kapsamlı bir yenileme için 2016'da kapandı ve 29 May 2021 tarihinde yeniden açıldı. Yeniden düzenlenen galeriler ve şehrin ilk yerleşimlerinden günümüze kadar uzanan daha anlaşılır bir kronolojik güzergâh bu yenilemenin parçasıydı.

Güzergâh, iki bağlantılı konağın yaklaşık yüz odasına yayılarak Gallo-Roma dönemi Lutetia'sından başlayıp Orta Çağ ve kraliyet şehri üzerinden Devrim'e, oradan da 19. ve 20. yüzyıllara kronolojik olarak ilerler.

Bazı dönem odaları yalnızca tablolarla donatılmak yerine yeniden canlandırılmıştır. Bunlar arasında Marcel Proust'un In Search of Lost Time adlı eserinin büyük bölümünü yazdığı, dairesinden bütün hâliyle buraya taşınan mantar kaplı yatak odası da bulunur.

Devrim galerilerinde 1789-1799 dönemine ait kalıntılar ve kendi yıkılmış taşlarından yapılmış Bastille maketleri sergilenir. Alphonse Mucha tarafından tasarlanan tam bir Art Nouveau mücevherci dükkânı iç mekânı — Boutique Fouquet — müzenin içinde bütünüyle yeniden bir araya getirilmiştir. Avlu bahçelerinde budanmış süs ağaçları ve Antoine Coysevox'un XIV. Louis heykeli bulunur.

İki bağlantılı konağın ölçeği göz önüne alındığında, kalıcı koleksiyonu normal bir tempoda gezmek için iki ila üç saat ayırın; yalnızca Devrim galerilerini ve Proust odasını kapsayan odaklanmış bir ziyaret yaklaşık bir saatte tamamlanabilir.

Avlu bahçeleri de ayrıca görülmeye değer bir duraktır ve ziyaretin ortasında mola vermek için uygun bir yerdir; çünkü müzenin iki konağı hem avlu seviyesinde hem de içeride birbirine bağlanır.

Pazartesi günleri kapalıdır; bu, çoğu Paris Musees kurumunun ortak standart kapanış günüdür. Şehirdeki çoğu ücretsiz müzede olduğu gibi hafta içi sabahları hafta sonu öğleden sonralarından daha sakindir; bilet kuyruğu olmadığı için ziyaretçiler bu saatlerde daha yoğun şekilde içeri girer.

Avlu bahçeleri bazı günlerde iç galerilerden daha erken kapanır — ikisinin aynı kapanış saatini paylaştığını varsaymak yerine girişteki güncel programı kontrol edin.

Kalıcı koleksiyona giriş ücretsizdir; bu, 2001'den beri şehrin kendi müzelerinde uygulanan bir Paris Musees politikasıdır. Geçici ve özel sergiler için ayrı bilet alınır; güncel fiyatlar doğrudan müze tarafından belirlenir ve yayımlanır.

Ücretsiz kalıcı koleksiyon için zamanlı giriş sistemi yoktur; bu nedenle önceden bilet ayırtmak gerekmez. Ancak bu durum, aynı anda içeride bulunabilecek ziyaretçi sayısının da sınırlandırılmadığı anlamına gelir — yakındaki ücretli ulusal müzelerden farklı olarak burada kalabalığı azaltmak için belirli bir giriş saati uygulanmaz.

1. Metro hattındaki Saint-Paul ve 8. hattaki Chemin Vert, Marais'den müzenin Rue de Sevigne üzerindeki girişine kısa bir yürüyüş mesafesindedir.

Çevredeki Marais sokakları yayalara ayrılmış alanların yoğun olduğu ve bağımsız dükkânlarla dolu yerlerdir; bu da her iki istasyondan yapılan yürüyüşü basit bir aktarmadan çok başlı başına bir deneyime dönüştürür.

1, 5 ve 8. hatların hizmet verdiği Bastille biraz daha doğuda kalır ve şehrin o tarafından gelenler için Marais'nin merkezinden geri dönmek yerine makul bir alternatif güzergâhtır.

Birbirine bağlı iki konağı ve yaklaşık yüz odayı, girişte bir plan almadan gezmek yön duygusunu kolayca kaybetmenize neden olabilir — planı olmayan bir ziyaretçi müzeyi baştan sona görmek yerine çoğu zaman tüm kanatları atlar.

Girişin ücretsiz olması, kalıcı galerilerdeki yoğunluğu kontrol edecek sabit bir grup büyüklüğü veya zamanlı giriş aralığı bulunmadığı anlamına gelir. Bu nedenle en popüler odalar — aralarında Proust'un yatak odası ve Fouquet butiği de vardır — hafta sonu öğleden sonralarında, biletli bir müzede görülmeyecek ölçüde kalabalık olabilir.

Kalıcı galerilerde flaşsız fotoğraf çekimine genellikle izin verilir; bu, çoğu Paris Musees mekânındaki uygulamayla uyumludur. Ancak dönem mobilyalarını ve tekstillerini korumak için flaş ve tripod kullanımı genellikle kısıtlanır.

Coysevox'un XIV. Louis heykeli ve budanmış süs ağaçlarıyla avlu, iki konağı birlikte gösteren en net mimari fotoğrafı sunar; yeniden bir araya getirilen Fouquet Art Nouveau iç mekânı ise içerideki en dikkat çekici konudur.