Lüksemburg Bahçesi

Jardin du Luxembourg, Sol Yaka'da bulunan 23 hektarlık resmî bir bahçedir; Paris'te Floransa bahçesi isteyen bir kraliçe için 1612'den itibaren düzenlenmiş ve hâlâ kenarındaki sarayın sahibi olan Fransız Senatosu tarafından yaptırılmıştır.

Henri IV'ün dul eşi ve genç Louis XIII'ün naibi Marie de' Medici, kocasının suikastla öldürülmesinden sonra hem bahçeyi hem de bitişiğindeki Luxembourg Palace'ı yaptırmış, tasarımı kendi memleketi Florence'daki Boboli Gardens'ı örnek alarak şekillendirmiştir. Bahçe, 19. yüzyılda Haussmann'ın Paris yenilemesi sırasında daha da genişletilip resmîleştirilmiş ve 1860'lara gelindiğinde kabaca bugünkü biçimine ve sınırlarına kavuşmuştur.

Luxembourg Palace, 1799'dan beri Fransız Senatosu'na ev sahipliği yapmaktadır; bu durum bahçeyi tamamen halka açık bir park yerine, çalışan bir hükûmet binasının arazisi hâline getirir. Bununla birlikte bahçenin kendisine halka erişim 17. yüzyıldan beri kesintisiz sürmektedir.

Merkezde sekizgen bir gölet, sarayın çevresinde resmî teraslar ve parterler, güneyde ve batıda ise daha serbest düzenlenmiş, ağaçlıklı İngiliz tarzı bir bölüm bulunur.

Saraya en yakın resmî teraslar Fransız tarzında simetrik olarak düzenlenmiş ve Fransız kraliçeleri ile tanınmış kadınların heykelleriyle sıralanmıştır. Sarayın önündeki sekizgen havuz ise Parisli çocuk kuşaklarının kiralık oyuncak yelkenlileri yüzdürdüğü yerdir; bu gelenek bugün de sürer. Bahçenin ilk yıllarından kalma, gölgeli mağara tarzı bir çeşme olan Medici Fountain, çınar ağaçlarıyla dikilmiş sakin bir köşede yer alır.

Resmî merkezin ötesinde bahçede tenis kortları, bir arılık, eski Fransız elma ve armut çeşitlerinden oluşan bir meyve bahçesi, bir kukla tiyatrosu ve batıda daha gayriresmî dikilmiş İngiliz bahçesi bulunur — kullanım çeşitliliği, Parislilerin burayı yalnızca içinden geçilen bir anıt değil, gerçek bir mahalle parkı olarak görmesini sağlar.

Resmî merkez ve gölet çevresinde yürümek için bir saat; amaç sadece oturmaksa, birçok yerlinin yaptığı gibi, yarım gün.

Bahçe aceleye getirilmeyen kullanımı bir kontrol listesi ziyaretinden daha fazla ödüllendirir — kitapla bir bankta oturmak, gölette bir çocuk için kiralık yelkenli kullanmak veya meyve bahçesinde yürümek, belirli bir özelliği görmek kadar buranın amacıdır. Ana yolların ve saray cephesinin hızlı bir turu bir saatten çok daha kısa sürer.

Saray kompleksinin ayrı bir kanadında bulunan Luxembourg Museum, biletli geçici sergilerini kendi programına göre düzenler ve kendi süresi olan ayrı bir ziyarettir.

Gökyüzünün açık olduğu herhangi bir gün uygundur; ancak ilkbahar ve yazın başları, hem resmî çiçek tarhlarının hem de meyve bahçesinin çiçek açtığı, bahçenin en yoğun bitkili hâlini gösterir.

Bahçe ücretsiz ve biletsizdir; dolayısıyla planlanacak bir rezervasyon değil, güneşli bir öğleden sonra artan ve akşamın erken saatlerinde azalan kalabalık dikkate alınmalıdır. Kapılar alacakaranlıkta kapanır ve kapanış saati mevsime göre değişir; kışın ziyaret aralığı daralır.

Yakındaki ofis çalışanları ve öğrencilerin öğle kalabalığı olmadan resmî terasları görmek için hafta içi sabahları en sakin zamandır; bahçe Sorbonne ile çeşitli hükûmet binaları arasında yer alır.

Bahçenin kendisi ücretsizdir; bilet veya saatli giriş yoktur.

Sarayın bir kanadında bulunan Musée du Luxembourg, bu sayfanın kullandığı kaynaklarda ücretlerini yayımlamayan ve burada tekrarlanmayan geçici sergiler düzenler. Senato'nun merkezi olan sarayın kendisi genellikle halka açık değildir.

Gölette sandalye ve yelkenli kiralama küçük bir ücret karşılığında yapılır; önceden rezervasyon yerine ücret olay yerinde ödenir.

Sol Yaka'nın 6. bölgesinde, Boulevard Saint-Michel, Rue de Vaugirard ve Rue Guynemer ile çevrilidir.

RER B üzerindeki Luxembourg istasyonu bahçenin kuzeydoğu köşesinde yer alır ve merkezi Paris'ten veya aynı hat üzerindeki Charles de Gaulle havaalanından en doğrudan ulaşım seçeneğidir. Métro 4 ve 12 numaralı hatlar üzerindeki Notre-Dame-des-Champs ve Saint-Sulpice istasyonları batı ve kuzey kenarlarına kısa bir yürüyüş mesafesindedir.

Bahçe doğuda Sorbonne ile kuzeyde Saint-Sulpice arasında yer alır; bu da onu Sol Yaka boyunca yapılan bir yürüyüşün doğal orta noktası hâline getirir.

Kapılar yıl boyunca değişen bir programa göre alacakaranlıkta kapanır; kışın öğleden sonra çok geç başlayan bir yürüyüş, tercihten ziyade kapanış nedeniyle yarıda kalabilir.

Çimler oturmak veya piknik yapmak için yalnızca kısmen açıktır — resmî çim alanın büyük bölümü çitle çevrilidir ve yalnızca seyir içindir. Bu durum, her yere yayılmayı bekleyen ziyaretçileri şaşırtabilir; Paris'teki bazı diğer parkların çimleri daha serbest kullanıma açıktır.

Bahçe yalnızca turistler arasında değil, Parisliler arasında da gerçekten popülerdir; ilk sıcak bahar hafta sonunda en iyi banklar ve yelkenli göleti dolar.

Arka planda Luxembourg Palace bulunan sekizgen gölet, havuzun üzerindeki terastan çekildiğinde bahçenin simge görüntüsüdür ve çalıştıkları dönemde yelkenlileri de kadraja alır.

Önünde uzun yansıtma havuzu bulunan gölgeli mağara ortamındaki Medici Fountain, doğrudan öğle güneşi yerine çınar ağaçlarının altındaki benekli ışıkta en iyi şekilde fotoğraflanır.

Saraydan güneye, meyve bahçesine doğru uzanan ağaçlıklı allée'ler, özellikle ağaçların çıplak olduğu kışın, dikimin geometrisinin en kolay okunabildiği dönemde resmî bir Fransız bahçesi perspektifi sunar.