Balzac Evi

Maison de Balzac, romancı Honore de Balzac'ın 1840'tan 1847'ye kadar yaşadığı evdir; ev, o dönemde Passy köyü olan ve bugün Paris'in 16. arrondissement'ı sayılan yerde, rue Raynouard üzerindedir.

La Comedie humaine'in büyük bir bölümünü burada yazdı; Le Pere Goriot üzerinde yaptığı düzeltmeler ile Illusions perdues ve Splendeurs et miseres des courtisanes eserlerinin taslakları da buna dahildir. Bina, Paris'te günümüze ulaşan az sayıdaki Balzac konutundan biridir ve 1949'dan beri belediyeye ait bir müze olarak faaliyet gösterir; bugün şehrin kendi müzelerinden oluşan ağ Paris Musees tarafından işletilmektedir.

Halka açık odalar arasında, Balzac'ın orada çalıştığı zamanki hâline yakın biçimde korunmuş çalışma odası da bulunur; odada yazı masası, gece boyunca yazmaya devam edebilmek için bol miktarda içtiği kahve potu ve elinin bir kalıbı vardır.

Koleksiyoncu Vicomte de Spoelberch de Lovenjoul tarafından hazırlanan La Comedie humaine karakterlerinin soy ağacı bir duvarı kaplar ve döngünün yaklaşık yüz romanı ile öyküsü boyunca yinelenen karakterlerin nasıl bağlantı kurduğunu gösterir. Müze ayrıca el yazmaları, Balzac'ın el yazısıyla yaptığı düzeltmelerle kaplı prova baskı sayfaları, portreler ve ilk baskıları barındırır; bodrum odalarında ise Balzac ve dönemine ilişkin geçici sergiler düzenlenir.

Ayrı bir oda, 1820'lerde iflas eden ve Balzac'ın alacaklılarının kayıtlarında adresinin görünmesini engellemek amacıyla kahyasının akrabası Monsieur de Breugnol'un varsayılan adıyla Passy'deki evi kiraladığı sırada hâlâ ödemeye çalıştığı borçları bırakan matbaacılık işinin düzenini yeniden canlandırır.

Kalıcı odalar için 45 dakika ile bir saat ayırın; geçici bir sergi düzenleniyorsa buna 30 dakika ekleyin.

Ev mütevazı ölçektedir -- Balzac burayı kısmen, alacaklılar ön kapıya geldiğinde rue Berton'a açılan alt kattaki bir kapıdan çıkmasına olanak verdiği için kiralamıştı -- bu nedenle ziyaret kısadır ve bir sabahı doldurmak için yakındaki başka bir Passy görülecek yeriyle eşleştirilmesi gerekmez; ancak Musee du vin de Paris, aynı eski taş ocağı mahzenlerinde birkaç dakika uzaklıktadır.

Hafta içi sabahları en sakindir; ev, kitlesel bir cazibe merkezinden çok uzmanlara hitap eden bir durak olduğundan nadiren kuyruk oluşur.

Diğer Paris Musees mekânlarıyla aynı doğrultuda pazartesi günleri ile 1 January, 1 May ve 25 December tarihlerinde kapalıdır. Evin arkasında, rue Berton'a doğru inen yamaca bakan bahçe terası, üzeri kapalı olmadığı için açık bir öğleden sonra en güzel hâlindedir.

Kalıcı koleksiyon, tüm Paris Musees mekânlarında olduğu gibi ücretsizdir; ücretli bilet yalnızca geçici bir sergi düzenlendiğinde uygulanır.

Ücret alınan bir sergi için biletler gişeden veya önceden Paris Musees web sitesinden satın alınır. Kaydedilmemiştir: genel ücretsiz kalıcı erişim kuralının ötesinde güncel bir sergi programı.

Ev, Metro Hattı 9 üzerindeki Passy veya La Muette duraklarından kısa bir yürüyüşle ya da RER C üzerindeki Passy durağından aşağı inilen rue Raynouard üzerindedir.

Paris şehir surlarının eski güzergâhını izleyen, müzenin arkasındaki dar ve taş döşeli sokak Rue Berton, daha atmosferik bir yaklaşım sunar ve Balzac'ın alacaklılardan sıvışmak için kullandığı yoldur; Seine boyunca avenue de New York'a bağlanır.

Passy, 1860'ta şehre ilhak edilene kadar Paris'in dışında ayrı bir köydü. Bu durum, buradaki sokakların Haussmann dönemindeki şehrin başka yerlerinde görülen ızgaraya açılı ilerlemesinin ve metrodan nehre doğru yürüyüşte belirgin bir eğim bulunmasının nedenlerinden biridir.

Müze küçüktür ve odalar kalabalığı kaldıracak şekilde düzenlenmemiştir; bu nedenle önünüzde bir okul grubu varsa ziyaret belirgin biçimde yavaşlayabilir ve ayrı bir hızlı geçiş şeridi yoktur.

Giriş, rue Raynouard'dan kısa bir merdivenle inilen bahçe seviyesindedir ve basamaksız değildir. Kalıcı odalarda flaşsız fotoğraf çekimine izin verilir; ödünç alınan bir sergide bazen fotoğraf çekimi tamamen kısıtlanabilir ve girişteki tabelalar o gün geçerli kuralı belirtir.

Comedie humaine karakterlerinin soy ağacını gösteren duvar ile Balzac'ın dağınık çalışma masası, ziyaretçilerin en çok fotoğrafını çektiği iki odadır.

Ağaçların arasından Passy yamacında Seine'e doğru uzanan manzaraya bakan bahçe terası, günün ilerleyen saatlerindeki loş ışıkta en iyi fotoğrafları verir. Tekrarlanan parlak ışık altında solan el yazmaları ve ilk baskıların yakınında flaşa izin verilmez.