Gasometer

Gasometer'ler, içlerinde daireler bulunan dört Viktorya dönemi gaz deposudur.

Viyana şebekesi için şehir gazı depolamak amacıyla 1896 ile 1899 arasında inşa edildiler. Her biri kırmızı tuğladan yapılmış, 70 m yüksekliğinde ve 60 m genişliğindedir; her biri su havzasında duran teleskopik bir depoda yaklaşık 90.000 m³ gaz tutuyordu.

Viyana, 1969 ile 1978 arasında şehir gazından doğal gaza geçti ve depolar 1980'lerin ortasında hizmet dışı bırakıldı. Tuğla kabuklar koruma altına alındı ve on yılı aşkın süre boş hâlde ayakta kaldı.

1999 ile 2001 arasında dört mimar, silindirlerin her birini ayrı ayrı dönüştürdü: Jean Nouvel A'yı, Coop Himmelb(l)au B'yi, Manfred Wehdorn C'yi ve Wilhelm Holzbauer D'yi üstlendi.

Eskiden gaz depolamak için kullanılan tuğla silindirlerin içinde yaklaşık sekiz yüz daire, bir konser salonu, bir sinema ve bir alışveriş merkezi bulunur.

Tarihî dış duvarlar korunmuş ve yeni binalar bunların içine yerleştirilmiştir; bu nedenle dışarıdan bakıldığında 1899'dan beri neredeyse hiçbir şey değişmemiş, içeride ise hiçbir şey aynı kalmamıştır.

Müzik mekânı 4.200 kişiliktir. Ayrıca bir öğrenci yurdu, bir sinema ve belediye arşivi de vardır.

Dört yapı alışveriş merkezi katında birbirine bağlanır; bu da dışarı çıkmadan hepsinin arasında yürüyebileceğiniz anlamına gelir — dört farklı mimarın aynı tasarım talebini nasıl yorumladığını görmenin en hızlı yolu budur.

Boş gaz depoları, dönüştürülmelerinden önce 1987 yapımı The Living Daylights filminde göründü.

Bir saat; ancak bu, bir gezi ziyaretinden ziyade mimari bir ziyarettir.

Alışveriş merkezi katını baştan sona yürümek yirmi dakika sürer. Görülecek asıl şey olan her silindirin içine bakmak ise kalan zamanı alır.

Yürümeye değen iki yapı Nouvel'in ve Coop Himmelb(l)au'nun tasarımlarıdır; aralarındaki farklar bu alanın bütün amacını oluşturur.

Burası merkezi Viyana değildir ve yakınlarda başka hiçbir şey yoktur; dolayısıyla bir yürüyüş sırasında uğranacak bir durak değil, şehir dışına yapılan bir gezidir.

U3 ile her yönde yirmi dakika yolculuk, bunu en az iki saatlik bir gezi hâline getirir. Planlama yapılırken esas alınması gereken süre, alanda geçirilen bir saat değil budur.

Alışveriş saatlerinde gidin; çünkü iç mekânlara alışveriş merkezi üzerinden ulaşılır.

Konut bölümleri özeldir ve halka açık güzergâh, alışveriş katı ile onun üzerindeki atriyumlardır.

Gün ışığı önemlidir: Dönüştürülen yapıların tümü cam çatılardan silindirlerin içine ışık indirir ve görülecek şey budur.

Konser geceleri de şehri baştan sona geçmeye değen diğer zamandır; bu durumda asıl neden mimari değil, 4.200 kişi kapasiteli salondur.

Burada kış, yazdan daha kötü değildir; çünkü ziyaretin neredeyse tamamı kapalı bir çatı altındadır.

Ücretsiz. Alışveriş merkezi ve halka açık atriyumlara alışveriş saatlerinde girilebilir.

Daireler ve öğrenci yurdu özeldir.

Konser salonu etkinlik başına bilet satar; bu ücretler bu sayfanın kullandığı kaynaklarda yayımlanmamıştır ve burada tekrarlanmamıştır.

Şehrin güneydoğusundaki 11. bölge, Simmering.

U3 metro hattındaki Gasometer istasyonu kompleksin hemen altında bulunur ve alışveriş merkezine bağlanır.

U-Bahn'ın 83,9 km boyunca uzanan beş hattı ve 109 istasyonu vardır; hatlar yaklaşık 05:00 ile 01:00 arasında çalışır ve hafta sonları bütün gece açıktır.

Burası üzerinde daireler bulunan bir alışveriş merkezidir. Bir sanayi anıtı bekleyen ziyaretçiler bir alışveriş merkeziyle karşılaşır; tarihî doku, içerideki herhangi bir şeyden ziyade dış duvardır.

Konut katları özeldir ve ziyarete açık değildir.

Alışveriş merkezi normal mağaza saatlerine uyar ve bu saatlerin dışında alan ıssızdır.

Merkezden çok uzaktadır ve çevresinde başka hiçbir şey yoktur; gidip dönmek, ziyaretin aldığı zamanın büyük bölümünü oluşturur.

Silindirlerin içine doğru en iyi manzaralar mağaza katlarından değil, atriyumlardan görülür.

Dış cephe daha kolay fotoğraflanır: Sıralanmış dört özdeş tuğla silindir; en iyi görüntü yükseltilmiş yaklaşım yolundan veya yanlarındaki hatta giden bir trenden alınır.

İçeride, cam çatılara doğru doğrudan yukarı bakan atriyumlar yapıyı anlatan fotoğraflardır ve bunlar çok geniş açılı bir objektif ile düşük enstantane hızlarında sabit bir el gerektirir.

Aynalı yüzeyleriyle Nouvel'in silindiri, dört yapı arasında fotoğraflanması en zor ama en çok karşılık verenidir.

Konut galerileri özeldir ve dairelerin içine doğru fotoğraf çekmek kabul edilemez.